WALLONIE

Ik ruilde onlangs Antwerpen in voor Luik als thuisbasis. En met zo een ingrijpende beslissing is het uiteraard ook noodzakelijk om mijn nieuwe thuis te leren kennen. En hoe kan je dit beter  dan door te gaan eten een een glas (of meerdere glazen) te gaan drinken. Ik zoek voor jullie de beste adresjes, van snelle hap tot slowfood.

 

Interessante dingen om te doen

image.jpeg

Via een workshop dat geen workshop was, kwam ik uit op een organisatie die hier meewerkt aan een Luiks Festival over eten. Straks meer over de organisatie, maar eerst wil ik je toch het hele verwarrende relaas doen van de workshop. Bijna 2 weken lang werden er hier in Luik allerlei activiteiten georganiseerd die met voeding te maken hebben. Worskhops, diners, lezingen, markten, noem maar op. Heel leuk en interessant allemaal. Ikzelf had me ingeschreven op wat ik begreep een workshop was over de seizoensgebonden keuken. Aangezien het om 12 uur begon maar de uitleg nogal vaag leek (en dat lag natuurlijk ook aan mijn toen nog heel beperkte vertaal skills.) besloot ik voor ik vertrok nog enkele pistolets binnen te werken. Ik kwam aan en een vriendelijke dame vertelde me dat ik plaats mocht nemen in de linkse zaal. Daar stonden verschillende tafels gedekt, en hoewel ik aan de vroege kant was, bleken er al veel genodigden te zitten. Ik vreesde dat ik in de verkeerde zaal was onderverdeeld, dus in mijn beste frans probeerde ik aan te geven dat het waarschijnlijk om een vergissing ging, want dat ik ingeschreven had voor de workshop, de dame wees me erop dat er geen workshops georganiseerd werden, en dat het wel degelijk een diner was waarvoor ik me had ingeschreven. Ik bedankte en probeerde me uit de voeten te maken, want als ik dat had geweten had ik wel iemand meegenomen. Ze bekeek me even en beviel  me om te gaan zitten, want u heeft een plaats gekregen maar velen hebben dat geluk niet gehad. Ik verwacht dat u blijft, sloot ze op een gebiedende toon af. Ik ging dan maar aan een lege tafel zitten en begon ongemakkelijk op mijn gsm te tokkelen. Nog geen 5 minuten later verscheen een van de obers met een dame. Mag deze vrouw eventueel bij u zitten was zijn vraag. Tuurlijk, waarom ook niet. Ze stelde zich voor en vroeg me of ook ik had begrepen dat het een workshop was. Blijkbaar had ze dezelfde reactie als mij gehad, maar ook zij kreeg de boodschap dat ze moest gaan zitten. Deze rare situatie herhaalde zich nog 2 keer, waardoor we ondertussen aan een tafel van 4 zaten. Uiteraard was het vreemde misverstand genoeg stof om een gesprek te beginnen, en al snel zat ik met deze tot voor kort vreemden in een zeer leuk en leerrijk gesprek verwikkeld . Ondertussen werden we voorzien van bier, dus was er ook niet echt iemand die de intentie had om te klagen. Ik zat met een sexuologe, een ijsmaker en een raketgeleerde aan de tafel,  dat gaf uiteraard zeer leuk en interessant gezelschap. ondertussen stelden de leerlingen van de hotelschool het gerecht voor dat we daarna mochten verorberen. Het ging om een kalfskotelet met grondwitloof, pastinaak puree en een lekkere saus. De presentator was in deze Waalse kringen een erg graag geziene en duidelijk ook bekende man. Ik had nog nooit van hem gehoord, en dat konden de tafelgenoten maar niet begrijpen. De man die Julien Lapraille bleek te zijn vertelde over alle ingrediënten, en hoe deze van lokale producenten kwamen.  Heel lekker en interessant  allemaal. Maar om een of andere reden was dit een beetje een bijzaak geworden. We bleven nog wat verder praten, en wat de tafelgenoten en ik niet doorhadden was dat alle andere gasten na het eten de zaal hadden verlaten. De ober kwam ons vriendelijk vragen om ook andere oorden op te zoeken, en dat deden we dan ook. We gingen samen nog een koffie drinken achter de hoek, en sloten onze koffieklatch af met de belofte elkaar binnen enkele maanden eens te contacteren om iets te gaan drinken.  Wallonië op zijn best, dacht ik nog toen ik de fiets opsprong. 

De vrouw die me aanspoorde om toch plaats te nemen, was Caroline, ze werkte voor permavenir, en vertelde enkele dingen over het festival toen ze onze tafel passeerde. Ik vroeg haar of ze volgend jaar toevallig geen helpende handen zocht om meet e werken aan het festival, en ze gaf me haar kaartje, ” stuur me even een mailtje en we bekijken het”. Zo gezegd zo gedaan, en momenteel werk ik mee aan een heel interessant project. We gaan een documentaire maken over België. Over de korte keten. In deze enorm triestige tijden waar het klimaatprobleem door bepaalde politiekers word afgedaan als massahysterie, vroegen wij ons af hoe we ons steentje konden bijdragen. Wel, deze film is dat steentje. Of toch een deel alleszins. We gaan in deze roadtrip op de fiets alle provincies doorkruisen op zoek naar lokale producenten en boeren. We brengen op deze manier de consument dichter bij de producent, en uiteraard ook omgedraaid. We willen zo graag iedereen stimuleren om lokaal te kopen, en zowel eigen lichaam als de planeet een beetje te ontzien. Ik vertaal en zoek producenten ik Vlaanderen, en zo heeft elk van ons zijn taak om deze film tot een goed einde te brengen. Hier kan je ons volgen, maar ook een kleine bijdrage voor de financiering van het project is uiteraard welkom.

https://www.facebook.com/TandemLocal/

 

Culinaire adresjes   

La cuisine de yannick – 111 rue Féronstrée  – 4000 Luik

La cuisine de Yannick staat al lang op mijn verlanglijstje, en eergisteren was het de moment om te gaan lunchen. We komen binnen in een redelijk “eclectisch” interieur, er hangen poppen aan de muren(dit is iets Luiks) er liggen geruite tafelkleedjes op tafel, …Ze hebben een lunchformule aan 15 euro,en deze week is dat scampi diabolique, steak pepersaus en koffie of dessert. Een hele mooie prijs, maar mijn tafelgenoot is niet zo zot van steak, en de menukaart had al staan lonken naar mij, dus we besloten à la carte te eten. De kaart bestaat vooral uit vleesgerechten, ik denk dat er 2 of 3 visgerechten opstaan. We gaan voor de huisgemaakte rilette en de huisgemaakte paté. We bestellen 2 glaasjes rose en wat bruiswater. Als hapje krijgen we lekker brood met rilette van verse tonijn. Een zeer smakelijk hapje! Onze voorgerechten volgen, en ook hier worden we heel vrolijk van. Het word heel old school geserveerd, met een lekker slaatje, gepickelde uitjes en augurkjes en 2 sneden getoast frans brood. Het vlees is van uitzonderlijke kwaliteit en zeer smakelijk bereid. De porties zijn wel redelijk groot, want zowel mijn tafelgenoot als ik hebben eigenlijk al voldoende gegeten.

IMG_2999IMG_3001

We krijgen niet veel later onze hoofdgerechten, kalfskop aan de overkant en een varkenskotelet “blackwell” voor mij. Wederom is het vlees van zeer goede kwaliteit, de kalfskop word opgediend in een klein potje en het vlees is botermals. Het ruikt zoals de tomate farci van mijn grootmoeder, en brengt ons allebei in een nostalgische bui. De kotelet is enorm goed gebakken, een licht krokante korst, en heel mals en sappig, de saus is goed gebalanceerd (wat niet iedereen kan) en word geserveerd met frieten.  we drinken onze fles wijn nog uit, en zijn de enige die nog in het restaurant zitten, dus we proberen wat sneller te drinken, want we krijgen het gevoel dat ze willen sluiten. Volgende keer gaan we eens s’avonds, en vroeg genoeg zodat we op het gemak kunnen tafelen. We komen buiten met een gevoel dat we hebben gegeten voor een hele week, en gaan nog een koffie drinken, bij Rosa, het Italiaanse café waar je nog koffie kan drinken op zijn Italiaans, klein en straf!

IMG_3002IMG_3003

Paris-brest   rue du pont 16   4000 Luik  https://www.parisbrest.be   

IMG_2939

We hadden iets te vieren, dus het mocht al eens iets meer zijn. Ik had al goede dingen gehoord, dus waarom ook niet. Paris – Brest is gelegen in het centrum van Luik en heeft 2 “etablissementen” achter elkaars hoek. Een focust zich op eten, het andere focust zich meer op drinken. Wij probeerden het eetgedeelte uit. We hadden een reservatie op de middag, maar ik had het menu al bestudeerd en was ervan overtuigd dat ik graag eens à la carte wou bestellen. Er word ook een lunchmenu voorzien aan 35 euro voor 3 gangen. We mochten een tafel kiezen, en al snel kregen we de kaart, een beetje brood en boter. De keuzes waren snel gemaakt. We namen allebei de foie gras met brioche en mangochutney, en voor mij volgde er eend met knapperige groentjes. Mijn tafelgenoot koos voor de petit sale met linzen en vinaigrette. We bestelden ook al de kaas als dessert. We bestelden een flesje huiswijn, rosé want vooreerst in lange tijd liet het weer het nog eens toe. Helaas was de huiswijn niet meer voorradig. De man stelt me een bordeaux clairet voor. Het is een stevige wijn, maar zeer lekker. Hij is goed fris, en drinkt lekker vlot. Zij  prijs (23 euro) zeker waard.

IMG_2938

We moeten niet erg lang wachten op het voorgerecht. De foie gras (17 euro) word ingezet. En heel mooi stuk foie gras, met een lekker stuk getoaste brioche en een licht zure chutney van mango. We krijgen er nog grof zout en peper bij. Dit is een zeer geslaagde uitvoering van een niet zo ethisch maar zeer aangename klassieker.

IMG_2941

We vervolgen met ons hoofdgerecht. De eend (25 euro) is perfect rose gebakken, en word vergezeld van zeer knapperige groentjes, waaronder asperge, wortel, aardappel, en babymais, boontjes en mange tous. Wederom een smakelijk en correct uitgevoerd gerecht. Aan de overkant ook niets dan lof over de petit salé( 18 euro) Ik krijg een stukje vlees en kom tot de conclusie dat dit een botermals stukje vlees is dat correct werd gekruid.  De porties zijn aan de grote kant, dus in naar ons idee had de kaas er iets langer over mogen doen.  We kregen weer een mooi afgewerkt bord met lekkere kazen en een fris slaatje. Helaas kregen we geen uitleg over wat er juist voor ons werd uitgezocht, maar dat zijn kleine zaken. Ik dronk nog een koffie en we klopten af op 128 euro. Een geslaagde lunch die voor herhaling vatbaar was. Binnenkort test ik de andere zaak uit met 2 vrienden!

IMG_2940

 

 

Libano snack   rue puits-en-sock 41    4020 Luik

IMG_1733.JPG

 

Een van de eerste restaurants die ik bezocht was met een klein beetje haast. Dus een snelle hap bij de lokale Libanese snackbar was dan ook perfect. Ondertussen komen we er zo vaak dat de 2 sympathieke uitbaters onze voornaam al kennen, we worden begroet met een kus en allerlei extra Libanese lekkernijen.  Bij Libano snack kan je kiezen tussen een schotel of een broodje. Ze hebben lekkere falafel maar persoonlijk vind ik de assiette Taouk het lekkerst. Ik pak altijd een schotel, zeker als je later nog een stapje in de wereld gaat zetten. Je krijgt 2 kippensaté’s die zeer goed gekruid zijn. Verder krijg je allerlei lekkere en huis bereide groenten. Fatouch,  houmous, moutabal lekker Libanees brood met een lekker pepersaus en een soort van aioli. Met andere woorden, je hebt voor 11 euro enorm goed gegeten!

 

 

Schermafbeelding 2019-01-14 om 11.01.16
foto’s van de website

LUIK

Andre, 106 rue Puits-en-Sock 4020 Liege – http://www.andre-charcuteries.be/

Een van de voordelen van naar Luik te verhuizen is dat er hier nog kleine ambachtelijke winkeltjes zijn, waar je ongelofelijk lekkere broodjes, charcuterie, kazen,…. kan halen. In antwerpen sterven deze dingen stilaan uit met de komst van de supermarkt en de ketens. Hier in Luik staan ze dan weer tot buiten aan te schuiven, ’s middags bij André. Andre is heel klein winkeltje in de puits-en-sock waar je voor 2 euro een pistolet kan kopen die belegd is met beenham die met de hand gesneden word. Ik haal er vaak 2 pistoletjes en ga dan een koffie drinken bij de Italiaan. Die hebben een terras waar je ‘ s morgens in de zon kan zitten. En zoals het hoort hebben ze hier geweldige cappuccino. Geen refil bekers, geen poespas en vooral geen starbucks!

 

 

Accatone – Boulevard Saucy 13 – 4020 Luik – https://accattonecaffe.be/fr

IMG_2261

 

Enkele weken geleden ben ik op men eentje gaan lunchen. Ik was al enkele keren voorbij Accatone geweest, en het ziet er erg uitnodigend uit. Er hangen vaak nieuwe foto’s aan de muren, en het hoekpand heeft veel ramen waardoor er wel wat licht naar binnen valt. De vrouw is erg vriendelijk, en ik mag een tafeltje kiezen. Ze hebben een heel beperkte kaart, en elke week een suggestie. de prijzen zijn heel redelijk, zo betaal je tussen de 11 en de 15 euro voor een pasta, 8 euro voor een focaccia en de dessert liggen rond de 5 euro. Ik koos voor de suggestie van de week : pasta met bospaddestoelen en parmezaan. De pasta was erg lekker maar iets te ver gegaard, de saus met de paddestoelen was op zich ook heel smaakvol maar ik miste toch wel wat zout (maar ach er staat zout op tafel dus geen reden tot paniek). De portie was erg groot, ik kreeg het met moeite op.  Ik dronk er een glaasje suggestie wijn bij. deze was zeer correct aan 5 euro per glas.

 

 Maccheroni – 95 rue Féronstrée, Luik 4000, België – +32 4 223 63 00

IMG_2387 4

Aangezien Accatone gesloten was, en we pas heel laat in de stad waren is  het niet evident, om nog ergens een plekje te vinden. We gingen langs bij la cuisine de Yannick, aangezien ik hier al erg veel goede reacties heb over gehoord. Helaas waren we te laat. Er werd ons meegedeeld dat de keuken al gesloten was. We zetten onze weg verder richting het centrum van de stad, ik wist nog wel een leuk Indisch restaurantje. Aangezien mijn tafelgenote niet echt fan is van de vele kruiden die in de Indische keuken worden gebruikt hielden we onze ogen geopend voor een ander restaurant dat eventueel op ons pad kwam. Zo kwamen we voorbij Maccheroni. Ik herinner me vaag dat een van de Luikse vrienden tijdens een avondje stappen vertelde dat het hier wel lekker was. We stapten binnen, en de man deelde ons mee dat we nog een gerecht konden eten, maar dat de keuken bijna sloot, dus dat een menu niet meer mogelijk was. Uitgehongerd als we waren vonden we dit meer dan goed genoeg. De kaart is beperkt, wat ik meestal een heel goed teken vind. We konden kiezen tussen enkele pasta’s en onze keuze viel op de cannelloni met ricotta. De ober die ons Nederlands hoorde spreken, vroeg ons in het Nederlands wat we graag willen drinken. Aangezien mijn tafelgenote een maand geen alcohol drinkt bestelden we een glas rode wijn en een Crodino.

De huiswijn heeft een heel aangename temperatuur en is zeer lekker voor een huiswijn (4 euro per glas). We krijgen als hapje een slaatje met cannellini boontjes, tomaat en basilicum, lekker! De cannelloni volgt redelijk snel. De 3 cannelloni’s zijn gevuld met andijvie, ricotta, rozijnen, er zit een roomsausje over en de cannelloni word gegratineerd met parmezaan en pijnboompitten. Het is een smaakvol gerecht, de room maakt het gerecht niet te zwaar, en de andijvie en rozijnen zijn verassend. We betalen 43 euro voor 2 gerechten, 2 glazen wijn en 2 Crodino’s. Hier komen we zeker nog eens terug.

 

GELDENAKEN

aux petits oignons, Chaussee de Tirlemont 260, 1370 Jodoigne – https://www.auxpetitsoignons.be

IMG_4552

Dit restaurant vonden we bij toeval, en ik moet eerlijk zeggen, wat een vondst. We zochten iets om te lunchen en kwamen in een overvol restaurant terecht. Wat meestal wel een goed teken is. Ze serveren elke weekdag een 3 gangen menu aan 35 euro. Het menu van de dag kon ons wel bekoren dus de keuze was snel gemaakt. De hapjes, waren al een erg mooie start, waardoor de verwachtingen uiteraard groot werden. Als hapje kregen we een creme van ganzenlever met rabarber, een klein vis soepje en een stukje haring met bloemkool op 2 manieren. Deze laatste was een niet voor de hand liggende keuze, maar verassend lekker! Als eerste gerechtje was er de burrata met verschillende bereidingen van tomaat. Verfrissend, en correct bereid. Ook over de ingredienten kan veel gezegd worden. Kraakvers en erg mooie producten.met respect voor de locale boeren.Zo word er op de kaart vermeld met welke boeren ze samenwerken.

IMG_4548 (1)

Als hoofdgerecht kregen we een stukje traag gegaard, met een zeer lekkere jus, erwtjes, bospaddestoelen en nootjes. Zeer mooie balans in de smaken, en ook een zeer correcte portie.

IMG_4549

Ook het dessert kon mij bekoren, en dat is iets wat zeer moeilijk is. Helaas was er een klein minpuntje: de bediening, hoe vlot de service ook verliep, het was jammer genoeg niet met de volle goesting. De wijnen aangepaste wijnen aan 20 euro per persoon waren zeer lekker, en ook hier werd niet te zuinig mee omgesprongen. Wij gaan er zeker nog eens langs.